" نه به اون شوری شور <==>نه به این بی نمکی "

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

خدا یه خصلت یا بهتر بگم یه ویژگی در وجود آدمی قرار داده به اسم ٬ غرور !!

غرور داشتن تا مغرور بودن خیلی راهه !

بعضیا مغرورند ٬ بعضیا غرور دارند

راستش میخوام بگم هر چیزی در حد خودش خوبه ٬

اگه میخوای به یکی محبت کنی سعی کن ...

نه اونجور بهش محبت کن که از تو سرد بشه و احساس تنفر نسبت بهت پیدا کنه

و نه اونجور محبت کن که از محبت کردن به اون خسته بشی و این احساس قشنگ رو نسبت به اون

از بین ببری ...

میگن مرد باید غرور داشته باشه که ناموسشو از گزند نا محرم حفظ کنه

که نذاره جامعه و ملتش از هم بپاشه

دیدید میگن فلانی رگ غیرتش باد کرد .... ؟

منظور از فلانی کی میتونه باشه ؟

ها ؟

بگذریم

میخوام اینو بگم

انسان (چه مرد ٬ چه زن) باید غرور و غیرت داشته باشه

اما نذاره از رو غرور ٬ عشقش رو از دست بده ...

من که این جمله رو خیلی دوست دارم :

کاش در دنیا ۳ ( سه ) چیز نبود :

۱ . عشق

۲ . غرور

۳ . دروغ

اونوقت انسان مجبور نبود

 به خاطر عشق از روی غرور دروغ بگه !

از آدمای مغرور بدم میاد ...

کوزه گر کوزه بسازد ز خاک جسدم

لب آن کوزه بسازند ز خاک لب من

بی خبر لب بگذاری به لبان جسدم

از لبم آب بنوشی مرا سیر کنی

سیر آن عشق زمین گیر کنی

تا ابد هک شود بروی لبم نقش لبت

بوسه ای چون لعل لبت کی دیدم

کی دیده بٌدم ٬ دیدم و خواهم دیدش

آه افسوس بر آن طعم لبت،صد افسوس

طعم عشقی که مرا برد به گور

میشود ای مه رخ من آیی تو.... ؟

می شود ...... ؟

بیا...

یک داستان عشقی غم انگیز (حتما بخونید!!!)

شب عروسیه، آخره شبه ، خیلی سر و صدا هست.

میگن عروس رفته تو اتاق لباس هاشو عوض کنه هر چی منتظر شدن برنگشته، در را هم قفل کرده. داماد سراسیمه پشت در راه میره داره از نگرانی و ناراحتی دیوونه می شه. مامان بابای دختره پشت در داد میزنند: مریم ، دخترم ، در را باز کن. مریم جان سالمی ؟؟

آخرش داماد طاقت نمیاره با هر مصیبتی شده در رو می شکنه میرند تو. مریم ناز مامان بابا مثل یه عروسک زیبا کف اتاق خوابیده. لباس قشنگ عروسیش با خون یکی شده ، ولی رو لباش لبخنده! همه مات و مبهوت دارند به این صحنه نگاه می کنند. کنار دست مریم یه کاغذ هست، یه کاغذی که با خون یکی شده. بابای مریم میره جلو هنوزم چیزی را که میبینه باور نمی کنه، با دستایی لرزان کاغذ را بر میداره، بازش می کنه و می خونه : سلام عزیزم. دارم برات نامه می نویسم. آخرین نامه ی زندگیمو.

آخه اینجا آخر خط زندگیمه. کاش منو تو لباس عروسی می دیدی. مگه نه اینکه همیشه آرزوت همین بود؟! علی جان دارم میرم. دارم میرم که بدونی تا آخرش رو حرفام ایستادم. می بینی علی بازم تونستم باهات حرف بزنم. دیدی بهت گفتم باز هم با هم حرف می زنیم. ولی کاش منم حرفای تو را می شنیدم. دارم میرم چون قسم خوردم ، تو هم خوردی، یادته؟! گفتم یا تو یا مرگ، تو هم گفتی ، یادته؟! علی تو اینجا نیستی، من تو لباس عروسم ولی تو کجایی؟! داماد قلبم تویی، چرا کنارم نمیای؟! کاش بودی می دیدی مریمت چطوری داره لباس عروسیشو با خون رگش رنگ می کنه. کاش بودی و می دیدی مریمت تا آخرش رو حرفاش موند. علی مریمت داره میره که بهت ثابت کنه دوستت داشت. حالا که چشمام دارند سیاهی میرند، حالا که همه بدنم داره می لرزه ، همه زندگیم مثل یه سریال از جلوی چشمام میگذره.

روزی که نگاهم تو نگاهت گره خورد، یادته؟! روزی که دلامون لرزید، یادته؟! روزای خوب عاشقیمون، یادته؟! نقشه های آیندمون، یادته؟! علی من یادمه، یادمه چطور بزرگترهامون، همونهایی که همه زندگیشون بودیم پا روی قلب هردومون گذاشتند. یادمه روزی که بابات از خونه پرتت کرد بیرون که اگه دوستش داری تنها برو سراغش. یادمه روزی که بابام خوابوند زیر گوشت که دیگه حق نداری اسمشو بیاری. یادته اون روز چقدر گریه کردم، تو اشکامو پاک کردی و گفتی گریه می کنی چشمات قشنگتر می شه! می گفتی که من بخندم. علی حالا بیا ببین چشمام به اندازه کافی قشنگ شده یا بازم گریه کنم. هنوز یادمه روزی که بابات فرستادت شهر غریب که چشمات تو چشمای من نیافته ولی نمی دونست عشق تو ، تو قلب منه نه تو چشمام. روزی که بابام ما را از شهر و دیار آواره کرد چون من دل به عشقی داده بودم که دستاش خالی بود که واسه آینده ام پول نداشت ولی نمی دونست آرزوهای من تو نگاه تو بود نه تو دستات.

دارم به قولم عمل می کنم. هنوزم رو حرفم هستم یا تو یا مرگ. پامو از این اتاق بزارم بیرون دیگه مال تو نیستم دیگه تو را ندارم. نمی تونم ببینم بجای دستای گرم تو ، دستای یخ زده ی غریبه ایی تو دستام باشه. همین جا تمومش می کنم. واسه مردن دیگه از بابام اجازه نمی خوام. وای علی کاش بودی می دیدی رنگ قرمز خون با رنگ سفید لباس عروس چقدر بهم میان! عزیزم دیگه نای نوشتن ندارم. دلم برات خیلی تنگ شده. می خوام ببینمت. دستم می لرزه. طرح چشمات پیشه رومه. دستمو بگیر. منم باهات میام ….  

پدر مریم نامه تو دستشه ، کمرش شکست ، بالای سر جنازه ی دختر قشنگش ایستاده و گریه می کنه. سرشو بر گردوند که به جمعیت بهت زده و داغدار پشت سرش بگه چه خاکی تو سرش شده که توی چهار چوب در یه قامت آشنا می بینه.

آره پدر علی بود، اونم یه نامه تو دستشه، چشماش قرمزه، صورتش با اشک یکی شده بود. نگاه دو تا پدر تو هم گره خورد نگاهی که خیلی حرفها توش بود. هر دو سکوت کردند و بهم نگاه کردند سکوتی که فریاد دردهاشون بود. پدر علی هم اومده بود نامه ی پسرشو برسونه بدست مریم اومده بود که بگه پسرش به قولش عمل کرده ولی دیر رسیده بود. حالا همه چیز تمام شده بود و کتاب عشق علی و مریم بسته شده. حالا دیگه دو تا قلب نادم و پشیمون دو پدر مونده و اشکای سرد دو مادر و یه دل داغ دیده از یه داماد نگون بخت! مابقی هر چی مونده گذر زمانه و آینده و باز هم اشتباهاتی که فرصتی واسه جبران پیدا نمی کنند…  

قصه عشق از زبان هر کسی ، گفته اند از نی حکایت ها بسی

حال بشو از من این افسانه را ، داستان این دل دیوانه را

چشمهایش بویی از نیرنگ داشت ،دل دریغا سینه ای از سنگ داشت 

با دلم انگار قصد جنگ داشت ، گویی از با من نشستن ننگ داشت

عاشقم من ٬ عاشقم من ٬ قصد هیچ انکار نیست ، لیک با عاشق نشستن عار نیست

کار او آتش زدن من سوختن ، در دل شب چشم بر در دوختن

من خریدن ناز او نفروختن ، باز آتش در دلم افروختن

سوختن در عشق را از بر شدیم ، آتشی بودیم و خاکستر شدیم

از غم این عشق مردن باک نیست ، خون دل هر لحظه خوردن باک نیست

آه می ترسم شبی رسوا شوم ، بدتر از رسواییم تنها شوم 

وای از این صید و آه از آن کمند ، پیش رویم خنده پشتم پوز خند 

بر چنین نا مهربانی دل مبند ، دوستان گفتند و دل نشنید پند 

خانه ای ویران تر از ویرانه ام ، من حقیقت نیستم افسانه ام

گر چه سوزد پر ولی پروانه ام ، فاش میگویم که من دیوانه ام

تا به کی آخر چنین دیوانگی ، پیلگی بهتر از این پروانه گی

گفتمش آرام جانی گفت : نه !

گفتمش شیرین زبانی گفت : نه !

گفتمش نا مهربانی گفت : نه !

می شود یک شب بمانی گفت...........................: نه !

دل شبی دور از خیالش سر نکرد ، گفتمش افسوس او باور نکرد

خود نمیدانم خدایا چیستم ، یک نفر با من بگوید کیستم

بس کشیدم آه از دل بردنش ، آه اگر آهم بگیرد دامنش

با تمام بی کسی ها ساختم ، وای بر من ساده بودم باختم

دل سپردن دست او دیوانگیست ، آه غیر از من کسی دیوانه نیست

گریه کردن تا سحر کار من است ، شاهد من چشم بیمار من است

فکر میکردم که او یار من است ، نه فقط در فکر آزار من است

نیتش از عشق تنها خواهش است ، دوستت دارم دروغی فاحش است

یک شب آمد زیر و رویم کرد و رفت ، بغض تلخی در گلویم کرد و رفت

مذهب او هر چه بادا باد بود ، خوش بحالش کینقدر آزاد بود

بی نیاز از مستی می شاد بود ، چشمهایش مست مادرزاد بود

 یک شبه از عمر سیرم کرد و رفت ، من جوان بودم پیرم کرد و رفت.....

سال ها با غم تو سوخته و ساخته است

کاش راز دل بی حجم مرا میدانست

آنکه بین منو تو فاصله انداخته است

**********************************

خواهم زخدا که بی وفایم نکند

غرق گنه ام ولی رهایم نکند

یک خواسته دارم زتو خدای عزیز

در هر دو جهان از تو جدایم نکند

**********************************

 تو دریا بودی و من قایقی خرد

که هر جا خواست امواجت مرا برد

دلم پارو زن بیچاره ای بود

که در امواج عشقت یک شبی مرد

**********************************

قاصدک شعر مرا ازبرکن

برو آن گوشه ی باغ

سمت آن نرگس مست

وبخوان در گوشش

وبگو باورکن یک نفر یاد تو را

لحظه ای از یاد نبرد

**********************************

کاش میدانستم که چیست

آنچه از چشم من تا عمق وجود تو جاریست

از این پس شما عزیزان میتونید مطالب جالبتون رو برا وبلاگ من بفرست هر چند مطالبی که شما عزیزان ارسال می کنید بهترین مطالب خواهند بود اما با این وجود من برترین مطلب رو روی وبلاگم میذارم .

تا شما هم سهمی از وبلاگ عاشقای بی هم نفس داشته باشید.

دوستدار همه عاشقان : مدیر وبلاگ

امتیاز یادتون نره

                                                                                                       شعر از حافظ

راستش خیلی سخته لیلی به مجنون نرسه

از همه سخت تر اینه که مجنون برا لیلی بمیره اما لیلی حتی نگه دوست دارم

ای بابا اینکه دیگه لیلی نیست . 

هر چند عشق و محبت رو میشه از چشمای عاشق و معشوق فهمید و درک کرد

شما تا به حال عاشق شدید ؟

اصلا مزه ی عشق رو چشیدید ؟

چرا بعضی ها میگن عشق واسه رسیدن نیست بلکه حسرت رسیدنه ؟

شاید لیلی میترسه مجنونش رو از دست بده

اگه اینطور باشه هیچ کسی نمی تونه عشقش رو ابراز کنه

راستی واقعا عشق لیلی و مجنون عشق واقعی بود ؟

آیا واقعا لیلی ٫ مجنون رو دوست داشت ؟  مجنون چطور ؟ لیلی رو دوست داشت ؟

آیا شما هیچ وقت یه مجنون یا یه لیلی واقعی بودید ؟ که هیچ وقت مجنون یا لیلیش رو رها نکرده باشه ؟

حتی در سختی ها !؟

میگن دوست های ( واقعی )رو در سختی ها و مشکلات بشناسید  ٫ لیلی و مجنون رو چی ؟

اونارو چطور بشناسیم

اصلا کسی تو این زمونه یه لیلی یا یه مجنون واقعی هست ؟

هیچ وقت تونسته فکر عاشق یا معشوقه رو از سرش بیرون کنه ؟

هیچ وقت با خودتون فکر کردید اگه لیلی ای قلبه یه مجنونی رو بشکنه یا بالعکس ٫ اون آه مجنون یا لیلی چه ها که ........

بالاخره خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن

راستی اگه عشق یه ودیعه ی الهی محسوب می شه پس چرا با خودش غم هزاران عاشق و معشوق رو به دوش می کشه ؟

هر کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست!

تا نشد رسوای عالم کس نشد استاد عشق

نیم رسوا اندر فن خود استاد نیست

مسلمان٬ کافرش می خواند و کافر مسلمانش !؟

نه تصویری مبهم در خاطره های صد نفر !!!

یه ظرف شکسته رو اگه با بهترین چسب دنیا هم بچسبونیش باز هم مثل روز اولش نمیشه !

( اما باید به معجزه هم اعتقاد داشت ) !

همه تن چشم شدم خیره به دنبال توگشتم|

شوق دیدارتولبریزشدازجام وجودم|

شدم آن عاشق دیوانه که بودم|

درنهان خانه جانم گل یادتودرخشید|

باغ صدخاطره خندید|

عطرصدخاطره پیچید|

یادم آمدکه شبی باهم ازآن کوچه گذشتیم|

پرگشودیم ودرآن خلوت دل خواسته گشتیم|

ساعتی برلب آن جوی نشستیم|

توهمه رازجهان ریخته درچشم سیاهت|

من همه محوتماشاه نگاهت|

آسمان صاف وشب آرام|

بخت خندان وزمان رام|

خوشه ماه فروریخته درآب|

شاخه ها دست برآورده به مهتاب|

شب وصحراوگل وسنگ|

همه دل داده به آواز شباهنگ|

یادم آید توبه من گفتی:ازاین عشق حذرکن|

لحظه ای چندبراین آب نظرکن|

آب آیینه عشق گذران است|

توکه امروزنگاهت به نگاهی نگران است|

باش فرداکه دلت بادگران است|

تافراموش کنی چندی ازاین شهرسفرکن|

باتوگفتم:حذرازعشق ندانم|

سفرازپیش توهرگزنتوانم،نتوانم|

روزاول که دل من به تمنای توپرزد|

چون کبوترلب بام تونشستم|

تو به من سنگ زدی،من نه رمیدم،نه گسستم|

بازگفتم که توصیادی ومن آهوی دشتم|

تابه دام تودرافتم،همه جاگشتم وگشتم|

حذرازعشق ندانم|

سفرازپیش توهرگز نتوانم،نتوانم|

اشکی ازشاخه فرو ریخت|

مرغ حق ناله تلخی زدو بگریخت|

اشک درچشم تولرزید|

ماه برعشق توخندید|

یادم آمدکه دگرازتوجوابی نشنیدم|

پای دردامن اندوه کشیدم|

نگسستم،نرمیدم|

رفت درظلمت غم،آن شب وشبهای دگرهم|

نه گرفتی دگرازعاشق آزرده خبرهم|

نه کنی دیگرازآن کوچه گذر هم|

بی تو امابه چه حالی من ازآن کوچه گذشتم.

چشید ، حس کرد و حتی می توان خواند ،

ولی نمی توان توصیف کرد.

دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور    

دلی که شکسته شد نازش نکنید

یاران شما را به خدا به عشق بی وفائی نکنید

یا اینکه وفا کنید تا آخر عمر

یا اینکه از اول آشنائی نکنید...!!!؟؟؟      

تو مپندار که از عشق تو دل برگیرم                                 

ترک روی تو کنم دلبر دیگر گیرم                                  

بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری                           

من کفن پاره کنم عشق تو از سر گیرم                 

از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟؟؟؟؟؟!!!!!                

که سعادت همه در کلبه درویشان است .!!!!

گفتا که کوچه هایم بن بست و بی نشان است .. .      

• منتظر باش اما متوقف نباش
• تامل کن اما معطل نکن
• سرسخت باش اما لجباز نباش
• صریح باش ، گستاخ نباش
• بگو آره نگوحتما ،بگو نه نگو هرگز
• صبور باش اما بی خیال نباش
• شتاب کن اما شتاب زده عمل نکن
• بگو برات میمونم ،نگو برات میمیرم
• خوشبختی داشتن چیزهایی که دوست داریم نیست بلکه دوست داشتن چیزهایی که داریم هست
• به دنبال کسی نباش که بتونی باهاش زندگی کنی به دنبال کسی باش که نتونی بدون اون زندگی کنی

راستی میدونید چرا خیلی زود دیر میشه  ؟!!!!!!!!!